Jazeker, de apotheker!

Toen ik vanochtend naar mijn werk fietste ben ik eerst nog even bij de apotheek langs geweest voor mijn maandelijkse donatie aan de medicijnenindustrie. Ik stond netjes te wachten terwijl de mevrouw achter de balie nog wat papierwerk van de vorige klant aan het verwerken was, toen ze me opeens aankeek en zei: "Kan ik u helpen, mevrouw?"

Ik geloof dat ze vrij snel in de gaten had dat ik toch wel een heel bijzondere mevrouw ben, want ik kon aan haar gedrag merken dat ze een beetje in verwarring was geraakt. Toen ze vervolgens het doosje met medicijnen voor me had gepakt keek ze ook een tijdje naar de tekst die op dat doosje staat: "Alleen te gebruiken door mannen". Het was even oorverdovend stil terwijl ik de raderen in haar hoofd hoorde draaien. Ik weet niet wat er door haar heen ging, maar uiteindelijk kwam ze weer tot leven en had ze blijkbaar besloten dat het niet uitmaakte wie of wat ik nu was zolang ik maar netjes voor de medicijnen betaalde.

Mijn apotheekbezoek is een terugkerende maandelijkse ergernis, want ik krijg die medicijnen niet vergoed. Maar dit was de eerste keer dat ik met een grote glimlach mijn pinpas tevoorschijn haalde!