Conducteur

Ik kan me nog goed herinneren dat ik voor het eerst als vrouw gekleed per trein naar therapie ging. Meteen die eerste keer werd ik al gecontroleerd door een conducteur, en ik zag de bui al hangen, die zou vast moeilijk gaan doen over de niet gelijkende foto op mijn kortingskaart. Maar het viel allemaal erg mee, hij gaf geen kik.

Ook de vele keren daarna dat ik met de trein reisde en werd gecontroleerd leverde het geen enkel probleem op. Of de conducteurs kijken gewoon niet naar de foto, of ze zijn wel gewend aan transgenders in de trein. NS is een groot bedrijf, en de gemiddelde conducteur zal vast wel eens vaker een transseksueel of travestiet tegenkomen in de trein. Misschien wordt er bij de opleiding tot conducteur zelfs wel aandacht aan besteed, het zou me echt niets verbazen.

Maar afgelopen vrijdagavond, in de trein naar Amsterdam, ging het eindelijk mis. Ik werd weer eens gecontroleerd door een conducteur, en had mijn kortingskaart laten zien en al weer bijna terug gestoken in mijn tas toen hij opeens zei: "Wacht eens even, mag ik die foto nog eens zien?". "Oh, shit!" dacht ik meteen.

De arme man kon er dus niets van maken. Ik probeerde uit te leggen dat ik toch echt de persoon op die foto was, maar hij zag het niet. Ik zag al dat mijn medereizigers allemaal vol interesse mijn kant opkeken, maar ja, wat moet je dan? Dus uiteindelijk kon ik in een volle treincoupé gaan zitten uitleggen dat ik transseksueel ben en tegenwoordig als vrouw leef en dat ik daardoor niet meer op mijn foto lijk. Maar echt goed leek het allemaal niet door te dringen. Gelukkig was er een collega van hem bij die het blijkbaar wel doorhad, en die wist hem er van te overtuigen dat het klopte.

Vervolgens liepen ze door, en daar zat ik dan, in die volle coupé. Mijn medereizigers deden net alsof er niets gebeurd was, maar ik zag de ogen wel regelmatig schichtig mijn kant opschieten! Ik geloof dat ik maar eens een nieuwe kaart bij de N.S. aan ga vragen. Kan ik er meteen een V-tje op laten zetten!