Het licht staat bijna op groen

Gisteren had ik mijn vijfde gesprek bij het genderteam. Echt een gesprek was het nauwelijks meer, want mijn psycholoog was er al uit, ze gaat me voordragen voor behandeling in het teamoverleg! Ze had een korte samenvatting geschreven over alles wat we besproken hadden, en wou weten of alles klopte. Verder hebben we de tijd vooral gevuld met het invullen van aller vragenlijsten die ze gebruiken voor internationale onderzoeken.

Na het gesprek werd ik doorgestuurd naar de balie voor de bloedafname (waar overigens een hele boze mevrouw achter zat), waar ze ongeveer 6 buisjes met bloed hebben afgetapt (ben vergeten ze te tellen). Daar gaan ze allerlei metingen op uitvoeren om te kijken of ik de hormoonbehandeling kan verdragen. Sommige mensen mogen absoluut niet met die behandeling beginnen, maar dat is gelukkig vrij zeldzaam. Het lijkt me echt verschrikkelijk dat je zo ver komt en dan op het laatste moment te horen krijgt dat je niet met een hormoonbehandeling mag beginnen.

Het wachten is nu op de uitslag van het teamoverleg. Voor zover ik begrepen heb gaat mijn psycholoog me eerst bespreken met de andere psychologen tijdens een teamoverleg dat nog in januari plaats vindt. Daarna word ik begin februari besproken tijdens een overleg waarbij ook alle artsen aanwezig zijn (de endocrinologen, de chirurgen, etc.), want ook zij moeten akkoord gaan met de behandeling. Ik heb van iemand gehoord dat ze daarbij allemaal een veto zouden hebben, dus dat vind ik nog best wel spannend. Maar ik geloof niet dat het in de praktijk vaak voorkomt dat iemand die ze al doorgestuurd hebben voor het bloedprikken nog 'nee' te horen krijgt, dus het zal wel loslopen.

Het licht staat dus bijna op groen ...