Op 1 september was het al weer een half jaar geleden dat ik officieel met mijn Real Life Test ben begonnen, en is het ook een half jaar geleden dat ik mijn eerste hormoonpillen heb geslikt. Tot nu toe bevalt het me allemaal nog prima.
Vanmorgen was het ook weer tijd voor een bezoekje aan het genderteam. Niet dat ik ze veel te vertellen heb, het gaat hartstikke goed met me, en mijn transitie levert tot nu toe geen problemen op. Maar ach, je moet die mensen ook aan het werk houden, en ik vind de bezoekjes aan het genderteam stiekem ook wel een beetje leuk.
De trouwe lezer van mijn blog herinnert zich misschien nog dat ik bij mijn vorige bezoek in juni de aandacht trok van een NS medewerker, ik zal het stukje even herhalen:
Mijn middag begon al goed, ik had op station Amsterdam Zuid meteen al sjans met een medewerker van de NS die wel heel opvallend mijn aandacht probeerde te trekken terwijl ik daar een informatie-bord stond te bestuderen. Meneer vond dat ik het maar aan hem moest vragen wat ik wou weten, dat was veel leuker zei hij. Ik moest erg om hem lachen.
Wel, hij was er dus weer vandaag! Toen ik het station uit wou lopen en zijn post passeerde hoorde ik opeens iemand "goedemorgen" tegen me zeggen. Ik keek opzij, en ja hoor, dat stond hij me weer glimlachend aan te kijken. Ik dacht even dat het toeval was, maar ik was toch echt de enige die hij aansprak, tegen alle andere mensen die langs hem heen liepen zei hij niets.
Later, na het gesprek met mijn nieuwe psycholoog, stond ik weer op het perron te wachten op mijn trein. Komt meneer toevallig net weer langslopen! En ja hoor, "hoi" klonk het, ik was weer de enige die de eer had om door hem te worden begroet!
Tja, wat moet je daar nou mee? Blijkbaar trek ik zijn aandacht nogal. Ben heel benieuwd of hij me over 3 maanden weer op staat te wachten. Toch leuk hoor, je eigen ontvangstcomité!
0 reacties:
Een reactie posten