Feestje!

Mijn oudste zus gaf gisteren een feestje. Het was erg gezellig, maar het mooiste moment was toch wel dat ik van twee andere aanwezigen te horen kreeg dat ze pas in de gaten hadden dat ik een man was op het moment dat ik begon te praten! En één van hen was nota bene een oud buurmeisje van me die me al kent vanaf de tijd dat ik nog een klein kind was!

Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik weinig kan met dat soort opmerkingen. Het is enorm leuk om zoiets te horen, maar ik ga me dan meteen afvragen of de mensen het echt menen, of dat ze het zeggen omdat ze me een compliment willen geven. Zelf kan ik me er namelijk bar weinig bij voorstellen, ik zie toch nog steeds een man in de spiegel. En winkeliers zijn ook nog steeds heel erg onaardig tegen me, want die noemen me ook nog steeds 'meneer', dus ik heb niet echt de illusie dat mensen me nu opeens voor een vrouw aan zien.

Daar staat dan weer tegenover dat op straat het aantal reacties enorm meevalt, en ik heb ook niet de indruk dat veel mensen lopen te staren, dus zolang iemand niet te veel aandacht aan me besteedt kan ik er misschien nog net mee door!

Maar één ding is hierdoor wel duidelijk geworden: Het is tijd voor logopedie!