Huisarts

Testosteron is een naar goedje. Ik snap niet dat de halve wereld daar probleemloos op kan draaien. Ach, laten we eerlijk wezen, als je om je heen kijkt en ziet hoe de mensheid het er van af brengt blijkt dat ook niet erg goed te gaan. Eigenlijk ken ik maar weinig positieve effecten van testosteron. Het enige is misschien dat het voor sterke spieren zorgt, maar zelfs dat lijkt bij mij nooit echt goed gewerkt te hebben, want spieren? Ik zie ze niet. En dat is eigenlijk maar goed ook, want een vrouw met dikke spierbundels is natuurlijk ook geen porum. Wat ik wel zag was uitvallende haren en groeiende inhammen, typisch zo'n ongewenst bij-effect van dat nare spul.

Toch mag ik me nog best gelukkig prijzen. Ze zeggen dat kaalheid vaak een generatie overslaat, en mijn opa had nog een flinke bos met haar op zijn oude dag. Dat is dan jammer voor mijn vader, die er wel last van heeft, maar ach, hij hoeft ook niet in een jurk over straat. Wat dat betreft heb ik meer aan dat haar dan hem. Als peuter had ik al een enorme bos haar op mijn kop, en na zo'n 30 jaar van afwezigheid is die bos inmiddels teruggekeerd. Ondanks de inhammen.

Maar naarmate de haren langer worden valt het ook meer op dat ze uitvallen. Ongeveer een jaar geleden ben ik dus maar eens langs mijn huisarts gegaan om te vragen om pillen die de haaruitval afremmen. De helft van de kalende mannen die dit blog leest springt nu waarschijnlijk verrast op terwijl ze uitroepen "Zijn daar pillen voor?" Het antwoord is dus "Ja, daar zijn pillen voor", maar de gemiddelde man wil daar waarschijnlijk niet aan beginnen. Tenzij je zit te wachten op een afnemend libido en borstgroei, want dat kunnen namelijk de bijwerkingen van die pillen zijn. De gemiddelde transseksueel schrik je daar niet mee af, die hoopt stiekem zelfs dat de bijwerkingen op gaan treden. Dat er dan heel pesterig op het doosje staat dat het "alleen voor mannen" is moet je daarbij dan maar voor lief nemen.

Maar goed, terug naar de huisarts. Het stofje waar het om gaat heet Finasteride. Het komt in twee soorten pillen, een 5mg dosering die onder de naam Proscar wordt verkocht, en een 1mg dosering die onder de naam Propecia wordt verkocht. Oorspronkelijk is het bedoeld als middel tegen prostaatklachten, maar het begon toch wel op te vallen dat de doucheputjes van de mannen die dat middel slikten niet meer verstopt raakten. Het middel bleek een hele leuke bijwerking te hebben, want het remt mannelijk kaalheid af! En daarom heeft de fabrikant ook een lichtere 1mg dosering op de markt gebracht, want een heel klein beetje van dat spul bleek al voldoende te zijn.


Het patent op de 5mg Proscar is inmiddels verlopen, dus iedereen mag het namaken, en de prijs daarvan is dan ook flink gezakt. De 1mg Propecia is echter nog steeds gepatenteerd, en daarom behoorlijk aan de prijs. Die dure jaguar voor de deur van de directeur moet natuurlijk wel ergens vandaan komen! Op advies van andere transseksuelen vroeg ik mijn huisarts daarom om me de 5mg Proscar voor te schrijven zodat ik de pillen zelf op kon splitsen. Eigenlijk is die goedkopere 5mg pil daar niet voor bedoeld, maar in het geval van transseksualiteit wordt het ook regelmatig voorgeschreven omdat het concurreert met testosteron en dus een anti-androgene werking heeft.

Mijn huisarts dacht er echter anders over. Hij vond dat ik maar gewoon de dure 1mg pillen moest gebruiken. "Je kiest er zelf voor om transseksueel te zijn, daar hoeft een ander niet voor op te draaien!" zei hij tegen me. Yeah, right. Ik kies er zelf voor om mijn leven volledig op zijn kop te zetten. Ik kies er zelf voor om het risico te lopen dat ik op straat uitgejouwd wordt. En die keuze heb ik als klein jongetje blijkbaar al gemaakt terwijl ik toen nog niet eens wist dat er zoiets als transseksualiteit bestaat. Ik stribbelde nog wat tegen dat het toch echt geen keuze was, waarop hij zei "Nou...." met een toontje waaruit wel bleek dat hij dat niet geloofde. Mijn huisarts was wel de laatste van wie ik zo'n reactie verwacht had, en het kwam dan ook behoorlijk hard aan, die opmerking.

Ik ben later nog een keer opnieuw bij hem langs geweest om het uit te praten en om hem de kans te geven om zijn verontschuldingen aan te bieden. Maar volgens hem had ik het allemaal verkeerd gehoord, of niet goed begrepen. "Zoiets zou ik nooit zeggen!", zei hij, en het ontaarde al snel in een welles-nietes-spelletje. Uiteindelijk heb ik hem laten weten dat ik een andere huisarts ging zoeken omdat ik geen vertrouwen meer in hem heb. "Ja, doe dat!", zei hij daarop, "want zo kan ik niet werken!". Ach ja, het is allemaal mijn fout. Ik heb er toch zelf voor gekozen, nietwaar?

De relatie met mijn huisarts was dus behoorlijk verziekt, en het werd dus tijd om een andere te gaan zoeken. Gelukkig loste het probleem zich vanzelf op, want afgelopen december hoorde ik dat mijn huisarts per 1 juli met pensioen gaat. Zijn opvolgster staat al klaar en neemt op maandagen al voor hem waar. Vandaag besloot ik daarom om haar maar eens met een bezoekje te vereren om te kijken of het met haar wel zou klikken.

Terwijl ik in de wachtkamer zat vroeg ik me af of ze meneer of mevrouw zou zeggen als ze mijn naam zou omroepen. Het werd dus geen van beide, ze beperkte zich tot alleen mijn achternaam. Het eerste wat ze vroeg was hoe ze me nu eigenlijk moest noemen, waardoor ze meteen al niet meer stuk kon. Mijn oude huisarts heeft dat nooit gevraagd, dat zegt al genoeg over zijn inlevingsvermogen.

We hebben kort gesproken over mijn relatie met mijn oude huisarts en over wat er tussen ons mis is gegaan, waarna me al snel duidelijk werd dat zij heel anders tegen transseksualiteit aankijkt dan mijn oude huisarts. Ik heb haar ook verteld over de lange wachttijd bij de VU, en heb haar vervolgens gevraagd of ze misschien bereid was om mij alvast vrouwelijke hormonen voor te schrijven. Ze stond er zowaar positief tegenover!

Alleen ze heeft totaal geen ervaring hiermee, dus ze wou wel graag dat ik haar met een andere huisarts in contact zou brengen die hier al wel ervaring mee heeft. Verder wil ze het eerst overleggen met de andere huisartsen in de huisartsenpost, dus het is nog zeker nog geen gelopen race. Ik ga in ieder geval wel snel op zoek naar een ervaren huisarts zodat ik met een beetje geluk nog voor de zomer met mijn hormoonbehandeling kan beginnen!