Een half jaar!

Vandaag is het alweer een half jaar geleden dat ik om ben gegaan!

Alhoewel de echte real life test nog moet beginnen, want ik ben nog steeds niet met de hormoonbehandeling begonnen, is er al wel veel verbeterd in mijn leven het afgelopen half jaar. Om te beginnen heb ik heel erg veel rust gevonden doordat ik niet langer een dubbelleven hoef te leiden. Mijn zelfvertrouwen is ook met sprongen vooruit gegaan doordat ik al regelmatig mevrouw genoemd ben op straat, en doordat de paar negatieve opmerkingen die ik van voorbijgangers op straat kreeg me totaal niet bleken te raken.

Als je jezelf eenmaal geaccepteerd hebt maakt het weinig meer uit wat andere mensen van je vinden. Ik heb er dan ook totaal geen moeite meer mee om als vrouw gekleed de straat op te stappen, door een drukke winkelstraat te lopen of in de spits met de trein te reizen. In de eerste dagen was het nog wel eens spannend, maar inmiddels is het net zo normaal als dat het vroeger was toen ik nog als man de straat op ging.

Één ding weet ik zeker: terug wil ik niet meer. Alhoewel ik nog een lange weg te gaan heb, is dat wat ik nu al heb bereikt beter dan ik ooit hiervoor heb gehad. Voor het eerst in mijn leven kijk ik 's ochtends met een tevreden gevoel in de spiegel voordat ik de deur uitstap, en het kan alleen nog maar beter worden!

Tijdens een van de allereerste sessies zei mijn psycholoog dat ik met kleine stapjes aan dit proces moest beginnen, en me bij elke stap af moest blijven vragen of het nog steeds goed voelt. Wel, het voelt heel erg goed, ik ben klaar voor de volgende stap!