3 maanden hormonen!

Vandaag is het precies 3 maanden geleden dat ik aan de hormonen ben gegaan, een mooi moment om eens te kijken wat de effecten tot nu toe zijn.

Geurtjes

Al na het slikken van de eerste pil had ik het gevoel dat mijn reukvermogen (dat vroeger nooit zo goed was) sterk verbeterd was. In eerste instantie dacht ik nog dat ik het me misschien inbeeldde, maar inmiddels is wel duidelijk dat ik echt veel beter ben gaan ruiken. Dat heeft zowel voor- als nadelen, want je ruikt natuurlijk ook de minder leuke luchtjes beter.

Mijn eigen lichaamsgeur lijkt ook te zijn veranderd. Dat is af en toe best wennen, want je raakt toch gewend aan je eigen lichaamsgeur waardoor deze meestal niet meer opvalt. Toen ik me pas een keer nogal had lopen inspannen en flink had lopen zweten was het bijna net alsof ik de zweetlucht van iemand anders rook. Maar ik was het toch echt zelf! Gelukkig ga je ook minder transpireren door de vrouwelijke hormonen.

Huid & Haar

Met de veranderingen van de huid ben ik tot nu toe nog het meest tevreden. Mijn huid is een stuk zachter en fijner geworden, en hij lijkt ook iets minder grauw van kleur te zijn geworden. De huid is een stuk droger geworden met als gevolg dat mijn acne (waar ik al vanaf de pubertijd last van had) eindelijk is verdwenen. Ook als ik met mijn handen door mijn haar ga voelt het veel gezonder aan, ik had vroeger veel last van ontstoken haarzakjes als gevolg van een overmatige talgproductie, maar ook daar heb ik nu geen last meer van.

Wat betreft mijn lichaamshaar, daar zie ik nog niet zo heel veel veranderingen. Wel lijkt het iets langzamer te groeien en lijken de haartjes ook iets fijner en dunner te zijn waardoor ze op sommige plekken al minder opvallen. Zo heel veel lichaamshaar had ik gelukkig toch al niet.

Borstgroei

Hier wil ik niet te veel in detail op in gaan want het is wel een beetje persoonlijk, laat ik het er maar op houden dat ik last heb van groeipijnen en dat er inmiddels zichtbare resultaten zijn. Maar volgens mij zit ik nog maar in Tanner stadium III en moet het eigenlijk nog echt op gang komen. Als het dat ook gaat doen natuurlijk, want het valt toch vaak tegen bij transseksuelen die op oudere leeftijd pas met hormonen beginnen.

Libido

Tja, ze noemen het niet voor niets een chemisch castratiemiddel...

Maar het is er nog wel, alleen het verschil met vroeger is enorm. Met testosteron in je lichaam heb je eigenlijk weinig controle over je libido, het zijn de hormonen die de baas zijn. Dat merk je pas goed als de testosteron uit je lijf verdwenen is. Nu ben ik zelf de baas over mijn libido. En dat bevalt me wel.

Psychisch effecten

Misschien wel de belangrijkste veranderingen zijn de psychische effecten. Het beginnen met hormonen wordt vaak gezien als een aanvulling op de diagnose omdat de wijze waarop iemand reageert op de hormonen aangeeft of iemand wel echt transseksueel is of niet. Ik denk dat ik goed zit wat dat betreft, want de psychische effecten zijn echt geweldig!

Toen ik in de pubertijd terecht kwam was het net alsof er een soort grauwe sluier over mijn psyche heen werd gelegd, ik werd opeens een stuk somberder. Omdat het er altijd is raak je aan dat gevoel gewend, maar het was er altijd wel. Maar sinds ik aan de vrouwelijke hormonen ben lijkt het wel of die grauwe sluier is verdwenen, het is bijna niet te omschrijven hoe goed ik me opeens voel. Als ik de afgelopen drie maanden in ups en downs moet beschrijven is het eigenlijk één grote up geweest.

Het lijkt wel alsof ik ook veel kalmer en rustiger ben geworden. Vroeger voelde ik me altijd onrustig van binnen, kon ik me over van alles zorgen maken en had ik altijd het gevoel dat ik nog van alles moest doen. Ook dat onrustige gevoel is weg. Natuurlijk zijn er nog zat problemen om me zorgen over te maken, maar op de een of andere manier lijken die problemen allemaal niet zo erg en urgent meer als ze vroeger waren.

Annah Moore heeft het wel mooi omschreven in haar boek "Right Side Out", het is net alsof de scherpe randjes van de wereld een stuk zachter zijn geworden en alsof je brein opeens op de juiste brandstof draait. Dat omschrijft wel aardig hoe ik me nu voel.

Van stemmingswisselingen of emotionele buien merk ik nog niet zo veel. Maar als iets me emotioneel raakt, dan doet het dat wel een stuk heftiger dan vroeger. Je kent ongetwijfeld wel het gevoel dat er opeens een koude rilling door je heen gaat. Dat lijk ik nu ook te hebben met emoties, als iets me raakt is het net of er opeens een emotionele rilling door je heen gaat en je bijna de tranen in je ogen voelt schieten. Ik heb dit b.v. al een aantal keren gehad bij het lezen van artikelen in een tijdschrift die me raakten. Het moment is meestal heel kort, maar ik kan duidelijk merken dat emoties harder aankomen. Ik ben heel benieuwd wat er gaat gebeuren als ik ooit in een echt emotionele situatie terecht kom, dat zou best nog wel eens heftig kunnen gaan worden.

Bijwerkingen

Ik heb gelukkig geen last van oververmoeidheid, een erg vaak voorkomende bijwerking van Androcur. Wel heb ik de afgelopen maand een paar keer last gehad van buikpijn en misselijkheid, en dat zou een bijwerking van de hormonen kunnen zijn. Maar het kan natuurlijk ook gewoon een buikgriepje zijn geweest.

Wel heb ik een andere niet zo leuke bijwerking gehad. Door de hormonen ben ik minder traanvocht gaan produceren. Hierdoor kreeg ik last van mijn lenzen, maar wat nog erger is, tussen een van mijn lenzen en mijn oog is een vacuüm ontstaan als gevolg van gebrek aan traanvocht. Toen ik die lens 's avonds uit deed heb ik hierdoor een stukje van mijn hoornvlies meegetrokken! Ik kan je verzekeren dat dat erg veel pijn doet! Gelukkig viel de schade mee volgens mijn lenzenspecialist, en zal het binnen een week of twee weer volledig genezen zijn.

Keerpunt

Er wordt wel gezegd dat je de eerste drie maanden dat je aan de hormonen bent nog terug kunt. Als ik nu zou stoppen is alles nog omkeerbaar. Met andere woorden, ik zit nu zo'n beetje op het point-of-no-return, als ik zou willen stoppen moet ik dat nu doen.

Maar stoppen is wel het laatste waar ik nu aan denk. Alleen als er bij mijn aankomende bloedtesten problemen ontdekt worden zou ik misschien nog overwegen om te stoppen. Maar daar durf ik eigenlijk niet over na te denken. Mijn nieuwe hormoonhuishouding bevalt me veel te goed, dus ik ga lekker door op de ingeslagen weg!