Conducteur (2)

Een jaar geleden had ik al eens geschreven over een conducteur die niet helemaal uit de oude foto op mijn kortingskaart kwam. Gisteren heb ik dus weer zoiets meegemaakt. Het was ook wel een beetje mijn eigen schuld, want ik heb nog steeds geen kaart met een nieuwe foto aangevraagd.

Ik zat in de trein op de terugweg naar huis toen er een conductrice langskwam die om de vervoersbewijzen vroeg. Ik overhandigde haar mijn treinkaartje en mijn kortingskaart, en ik zag haar al aarzelend naar de foto kijken. "Oh jee", dacht ik "daar gaan we weer".

Ze keek even naar mijn reisgenote die ze al gecontroleerd had, vervolgens weer naar mij, en toen vroeg ze "Reizen jullie samen? Want u heeft de kaart van uw man meegenomen". Tja, dan kan je avond natuurlijk niet meer stuk.

Toen ik haar vertelde dat het een oude foto was had ze het opeens door, en bood ze onmiddelijk haar excuses aan. "Sorry", zei ze, "ik had het niet gezien". Dat vond ik natuurlijk helemaal niet erg!

Deze treinreis heeft me overigens wel doen inzien dat ik toch eens aandacht aan mijn stem moet gaan besteden. Ik heb wel een aantal maanden logopedie gehad, en kan ook al wel aardig een vrouwenstem opzetten. Alleen ik vind het nog lastig om dat in het openbaar te doen, vooral als ik in gesprek ben met mensen die ik al langer ken. Het voelt dan toch een beetje vreemd aan om opeens een andere stem te gaan gebruiken, en puur uit gemakzucht blijf ik dan toch vaak in mijn oude stem hangen. Maar die past natuurlijk al lang niet meer bij mij.

Normaal gesproken val ik amper op in de trein, ik heb althans niet de indruk dat mensen naar me lopen te staren. Maar omdat ik gisteren samen met iemand anders reisde, en met haar zat te praten (met mijn oude stem), viel het me toch op dat er allerlei vragende blikken mijn kant opschoten. Een vrouw met een mannenstem valt natuurlijk enorm op. Tijd dus om er wat aan te doen, herinner me er gerust aan als je me eens tegenkomt en ik weer in mijn oude stem met je zit te praten.