Tijd voor logopedie!

Zoals ik al eerder schreef werd me onlangs tot twee keer toe verteld dat mensen dachten dat ik gewoon een vrouw was, totdat ik mijn mond open deed. Nu neem ik dat soort uitspraken altijd met een korreltje zout zolang ik nog steeds die mannenkop in de spiegel zie, maar het werd me wel duidelijk dat het de hoogste tijd is om aan mijn stem te gaan werken.

Vandaag ben ik dus maar eens op zoek gegaan naar een logopedist. Ik begon op google en kwam er al snel achter dat er een officiële naam is voor datgene waar ik mee geholpen wil worden: genderdysfonie!

Er bleken echter maar weinig logopedisten te adverteren met een expertise in genderdysfonie, dus ik besloot om alle logopedisten in mijn eigen stad dan maar eens af te gaan bellen met de vraag of ze ervaring hadden met genderdysfonie. "Met WAT?!?!", zei de eerste logopedist, vrijwel onverstaanbaar mompelend met een huilende baby op de achtergrond. Oei, dat begon al goed!

Het rondje bellen leverde dus weinig op. Of er werd niet opgenomen, of ik zou terug worden gebeld (nooit gebeurd), of ze hadden nog nooit van genderdysfonie gehoord. Terug naar google, dus, en na lang zoeken vond ik eindelijk een logopedist in een naburige gemeente die beweert gespecialiseerd te zijn in genderdysfonie. Die heb ik dus maar een mailtje gestuurd met de vraag om meer informatie.