Vandaag had ik blijkbaar een hele goede dag!
Het begon al met een grappige ontmoeting met een oud mannetje in een bejaardentehuis waar ik vanochtend wat post moest bezorgen. Ik stond te wachten voor de lift toen ik opeens iemand iets hoorde mompelen achter me. Ik kon het niet helemaal goed verstaan, maar het klonk als "Is dat nou een mevrouw?". Ik draaide me om, waarop ik het oude mannetje zag staan die meteen zei "Oh nee, het is toch een meneer. U bent ook zo slank!". Dat laatste vond ik zo grappig dat ik het helemaal niet erg meer vond dat hij me "meneer" genoemd had.
Het mannetje stapte samen met nog twee mensen die hem vergezelden bij mij in de lift. Terwijl de lift omlaag ging bleef hij me maar onderzoekend aankijken, en ik zag dat hij me met zijn ogen aan het afscannen was. Het was wel heel erg duidelijk dat hij er nog niet helemaal van overtuigd was dat ik wel een normale 'meneer' was, volgens mij probeerde hij me in een hokje te plaatsen en wou dat niet echt lukken.
Maar 's middags had ik een nog veel positievere ervaring. Ik had net mijn boodschappen afgerekend in de supermarkt en was bezig mijn tassen in te pakken. Opeens hoorde ik achter me iemand "meneer?" roepen, en ik keek al om voordat ik besefte dat ik dat helemaal niet meer moet doen als iemand dat roept. Het was me niet meteen duidelijk of iemand mijn aandacht probeerde te trekken, dus ik ging maar verder met het inpakken van mijn tassen. Maar toen zei opeens een man die links van me stond: "Mevrouw? Volgens mij bent u iets vergeten!" Ik keek hem aan, en hij wees naar de kassa waar ik net had afgerekend. Ik bleek dus een zak aardappelen te hebben laten liggen.
En dan te bedenken dat ik niet eens zoveel moeite had gedaan om er goed uit te zien vandaag, ik had me zelfs niet eens opgemaakt! Mijn dag kan niet meer stuk!
Mevrouw? Volgens mij bent u iets vergeten!
Gepost door
M.
zaterdag 20 maart 2010
Labels: passing
0 reacties:
Een reactie posten