Transparent

Eind jaren 90 verhuisde Cris Beam vanuit New York naar Los Angeles. Ze vond er al snel een baan als lerares op een school voor kansarme transgender jongeren. Ze had niets met transgender jongeren, was er zelfs nooit mee in aanraking geweest, maar ze werd al snel gegrepen door de bijzondere personen en hun ingewikkelde levens. Na jaren met ze te hebben opgetrokken en lief en leed met ze te hebben gedeeld schreef ze er een boek over: Transparent. Het is een prachtig, maar ook bijzonder heftig boek geworden waardoor weinigen niet geraakt zullen worden.

Het boek laat een wereld zien die voor veel mensen onbekend is. Een wereld waarin ouders hun zoon op straat gooien als ze hoge hakken in zijn kamer vinden. Een wereld waarin jongeren nooit een eigen plekje hebben dat ze thuis kunnen noemen, omdat ze heen en weer gesleept worden tussen pleeggezinnen, opvangtehuizen en jeugdgevangenissen. Een wereld waarin jongeren proberen te overleven door middel van prostitutie en aan de drugs gaan om dit enigszins draaglijk te maken. Een wereld waarin het systeem alleen maar tegen ze lijkt te werken omdat het geen rekening houdt met wie ze zijn: meisjes in het lichaam van een jongen.

Maar het boek gaat eigenlijk helemaal niet over transgender jongeren. Het gaat bovenal over liefde, het gebrek hieraan en de zoektocht er naar. Dit blijkt wel uit de vragen die deze jongeren zichzelf stellen en de daden die hieruit volgen. De een besluit weg te vluchten in de drugs omdat ze wil weten wat er zo goed aan is dat dit een moeder er toe kan drijven om haar eigen kind op straat te zetten. Een ander vraagt zich af of iemand wel van haar kan houden, en haar leven is dan ook een zoektocht naar genegenheid terwijl ze tegelijkertijd mensen die wel echt van haar houden wantrouwend van zich afduwt.

Chris Beam licht er een aantal jongeren in detail uit, en de manier waarop ze dat doet zorgt er voor dat je je al heel erg snel bij hen betrokken voelt. De wetenschap dat alle personages echt bestaan en dat alle gebeurtenissen die in het boek beschreven worden ook echt hebben plaatsgevonden maakt het er niet gemakkelijker op. Ik werd er af en toe dan ook behoorlijk emotioneel van.

In 2001, toen Cris Beam nog druk bezig was met het schrijven van het boek, heeft het Amerikaanse radioprogramma "This American Life" een uitzending aan dit onderwerp gewijd. Deze uitzending, waarin ook enkele hoofdpersonen uit het boek aan het woord komen, geeft een aardig indruk van de inhoud van het boek, en ik kan je dan ook aanraden om er naar te luisteren. De uitzending is hier terug te vinden. Het deel dat over dit onderwerp gaat duurt ongeveer een half uur, maar als je dat te lang vindt kan je ook naar de korte fragmenten luisteren die ik hieronder heb toegevoegd.